Bir anahtar deliği aydınlığım vardı karanlık dünyamda...Bir ışık hüzmesiydi beni hayata bağlayan...Ve inadımdı...Yenilmemeye yemin edişimdi dik duruşuma sebep...Kalbimde yerleşen imanım, damarlarımda dolaşan kanımdı kaşektik ruhumun gıdası...Eğilip bükülmediysem ömrüm boyunca,dağılıp kaybolmadıysam bunca yalan dolan karşısında ve hala umutla bakabiliyorsam yarına ; Ey Sevgili! Sadece sana tutunuşumdur kurtuluşuma sebep... Sana sığınışım, sana yalvarışım, sana kul oluşum diriltti beni..."Kul olmak" sonunda insan etti beni...
Dualar derman oldu yaralı gönlüme...
Ve döndüm işte cisimlendiğim ilk aleme!...
Dilimde her kilidi açan bir kelime...
BİSMİLLAAAHHH!...







